vrijeschool

Vrije School: Advent

Advent op de Vrije School

adven

Op de maandagochtend, na eerste advent wordt er in de kleuterklassen van onze Vrije School een adventstuintje gelopen. Als de kinderen op school komen is het lokaal nog helemaal donker, op een paar kleine kaarsjes na. Vol spanning staan de kleuters met hun ouders te wachten in de gang. Als juffie de deur open doet loopt iedereen voorzichtig naar binnen. Uit een hoekje van de klas hoor je zachtjes de klanken van de harp,
‘Stil nu, stil nu, maak nu geen gerucht’.

Advent op de Vrije School

Een spiraal van dennengroen ligt op de grond, met in het midden een grote kaars. Als iedereen z’n plekje in de kring heeft gevonden gaat zachtjes de deur open. Drie meisjes in prachtige witte gewaden komen de klas binnen en steken de grote kaars in het midden van de spiraal aan. Een voor een pakken de kleuters hun kaarsje en lopen daarmee naar de grote kaars in het midden. Sommigen durven al alleen, anderen lopen aan de hand van papa of mama.

Advent op de Vrije School

De adventsspiraal

De dennentakken zijn zo gelegd dat we tegen de klok in naar het midden lopen, en met de klok mee weer naar buiten. In het midden van de spiraal steken we aan de grote kaars, ons eigen kaarsje aan. Op de weg naar buiten worden de brandende kaarsen tussen het dennengroen gezet en zien we hoe we door het grote licht, dat we in het middelpunt vonden, de weg naar buiten kunnen verlichten. Zo kunnen we onze eigen ontwikkelingsweg, die we lopen in het leven, de bewegingen van het in-wikkelen, van zomer naar winter. En het uitwikkelen: van winter naar zomer, in beeld zichtbaar maken en beleven. Onze jongste liep vorig jaar voor laatst het adventstuintje in de kleuterklas. Ik zal het missen, de serene sfeer, de kleine, sloffende voetjes op weg naar de grote kaars in het midden.

Advent op de Vrije School

Kleine rustpuntjes

Thuis staat de kandelaar die we maakten uit een berkenstam weer op tafel. Mooi in z’n eenvoud, gewoon een halve stam met 4 gaten, eentje voor elke kaars. Op adventszondag mag er, elke week een kaars extra aangestoken worden, tot ze alle vier met hun warme licht de kamer vullen. Bij het avondeten lezen we dagelijks, uit het ‘Licht in de lantaarn’ en volgen we Jozef, Maria en het ezeltje op weg naar de stal. De stal die ze vier jaar geleden samen met papa maakten, toen Jozef nog Jofes heette. Fijn vind ik ze, die tradities die steeds verder ingebed raken in ons gezinsleven. Voorwerpen, met liefde en aandacht, door onszelf gemaakt, die elk jaar weer terugkomen. Kleine rustpuntjes in de toch vaak hectische decembermaand.

Leave a comment
Related posts
Vrije school: Maria Lichtmis, het laatste lichtfeest
3 februari 2018
Vrije School: Pinksterfeest
13 mei 2016
Vrije School: Niet zomaar een lichtje
11 november 2015
er op uit

Een kabouterhuisje op de Veluwe

Tiny house Buitenplaats Beekhuizen Veluwe

In de herfstvakantie wilden we graag nog even een paar dagen naar de Veluwe, de natuur in. Het liefst met de tent, maar met 2 kids, een hond en herfst in Nederland kozen we voor iets meer luxe. Het moet natuurlijk wel leuk blijven. We kwamen terecht bij Buitenplaats Beekhuizen op de Veluwezoom, vlakbij Arnhem.

Buitenplaats Beekhuizen

Slapen in het bos

Daar sliepen we in een Pod, een soort Tiny House, of eigenlijk een kabouterhuisje aldus Olivier. Een soort van kamperen, maar dan met kachel, een heerlijke warme kabouterbadkamer met alles erop en eraan. De Pod is echt klein, 12 m2, toch was het met twee grote mensen, 2 kleine mensen en een hond prima te doen.
’s Avonds klapten we de tafel weg en trokken de la onder de bank uit, waar Merlijn in sliep. En de volgende ochtend was het bed zo weer weggeschoven.

Buitenplaats BeekhuizenBuitenplaats Beekhuizen

Buitenplaats Beekhuizen

Wild spotten op de Veluwe

Elke ochtend liepen we met z’n viertjes in de schemering door het bos. We zagen plekken waar de wilde zwijnen ’s nachts naar eten hadden gezocht.
Hele stukken grond waren omgewoeld en de sporen waren duidelijk te zien in het zand. Zelfs vlak naast ons kabouterhuisje!
Met beide een jongetje aan de hand probeerden we zo zachtjes mogelijk te lopen. Dapper verkenden ze de bosrand op zoek naar wilde dieren.
Best wel spannend! Helemaal omdat er in de buurt een wild zwijn scheen te lopen dat helemaal niet bang was voor mensen. En in de week voordat wij er waren was er zelfs nog een wolf op de Veluwe gezien. De eerste ochtend zagen we 2 reeën, ze renden gauw de heuvel op, het bos in. We zagen nog net te witte vlekjes weg schieten. Ze hadden ons natuurlijk al lang aan horen komen.

buitenplaats beekhuizen

Een heerlijk plekje!

Wat een fijn weekend was het! Een heerlijke plek en eigenlijk wilden we nog lang niet naar huis. We hebben veel gewandeld, vuur gemaakt van dennennaalden en zelf gesprokkeld hout, geschommeld op de grote schommel in de oude eik, fijne vriendjes gemaakt, gespeeld met de waterpomp en heel veel dieren gehoord en gezien. We hoorden een raaf en zagen:
4 reeën
2 buizerds
IJslandse paarden
en sporen van wilde zwijnen.

We gaan zeker nog een keer terug!

Buitenplaats Beekhuizen

buitenplaats beekhuizen

4 Comments
Related posts
Tover je tuin om tot een bijenbuffet
28 maart 2018
Wandelen over het Boomkroonpad
15 maart 2016
Duurt lang
3 november 2015
moestuin

Een rattenparadijs in de moestuin

wyandotte kippen

Ik had heus wel eens gehoord hoor, dat wie kippen neemt, ook andere dieren naar de tuin trekt.
Muizen bijvoorbeeld, of ratten. Ja, ook dat wist ik. De overbuurvrouw vertelde, dat ze toen zij naar het platteland verhuisden ook kippen namen. En dat ze er heel snel weer van genezen waren, toen bleek dat er ratten in de schuur kwamen wonen. Nu hebben zij een boerderij en hadden ze de kippen, en de ratten in de deel. Zo’n deel zit echt aan het huis vast, zeg maar. Dus dat zou bij ons wel meevallen. Dachten we…

Het houthok en de composthoop

Totdat ik een paar weken geleden, tijdens de eerste echt koude dagen ineens iets bruins richting kippenvoer zag lopen.
Heuh? Een rat dus. Een tijdje later kwam ook z’n huisgenoot een hapje voer halen. De paar dagen dat er sneeuw lag was het goed te zien. Een spoor van kleine pootjes van het houthok naar de plek waar we het kippenvoer strooien. Naast het kippenhok, staat aan de andere kant van de schutting het houthok van de buren. Aan de andere kant van dat houthok begint onze moestuin, en precies op die plek ligt onze composthoop. Ja, dat dus. We creëerden een heus rattenparadijs! Hoe mooi kan je het hebben, een stapel hout om je in te verstoppen, kippenvoer op nog geen twee meter afstand en een paar meter de andere kant op een composthoop waar dagelijks wortelschillen, restjes komkommer, appelklokhuizen en noem maar op wat voor lekkers neergegooid wordt. Ik zou daar ook gaan zitten als ik een rat was.

rat in het kippenhok
Bron foto: Bureau Biota

Mijn meneer is heel duidelijk. Klemmen zetten! Maar ik weet het niet hoor, kijk nou toch wat een mooie diertjes.
Dat ik vroeger twee tamme ratten als huisdier heb gehad, helpt natuurlijk niet echt mee. Ik weet hoe leuk en slim ze zijn. Daarentegen zijn dit natuurlijk geen tamme exemplaren die gezellig in de mouw van je trui gaan zitten. En daarbij kunnen ze voor aardig wat nageslacht zorgen, ziektes verspreiden en ben je in Nederland als goed burger verplicht om ze te bestrijden. Nou ja, dat dus. Momenteel is het gesprek van de dag in huize Zoutepopcorn ‘Wat gaan we doen tegen de ratten?’

Hoe komen we er vanaf?

Er zijn al verschillende scenario’s de revue gepasseerd. Klemmen zetten dus. Of de kipjes wegdoen bijvoorbeeld. We hebben eventueel een fijn plekje waar de dames naartoe zouden kunnen verhuizen. Maar ja, dan zitten we ineens tegen een lege hoek in de tuin aan te kijken, waar het juist zo gezellig was. En zoals onze kleuter zei: ‘Nee, ze mogen niet weg, want onze kipjes maken de lekkerste eitjes van de hele wereld!’
Het kippenhok verplaatsen zodat het minder beschut staat tussen het houthok en de composthoop is ook nog een goede optie. Dat in combinatie met het beperkt voeren, alleen zoveel als de kippen in 1 keer opeten. En de composthoop vaker omzetten zodat de lekkere hapjes niet meer bovenop liggen. Ik hoop het. Want klemmen zetten zou echt het laatste zijn dat ik zou willen doen.

wyandotte

5 Comments
Related posts
Goudsbloem – Calendula officinalis
9 februari 2018
De kriebels
31 januari 2017
Eten uit de moestuin
14 juni 2016
moestuin

De kriebels

Tja… eigenlijk is het nog een beetje vroeg voor kriebels, maar ze zijn er weer hoor, de tuinkriebels.
Elke ochtend zit ik tijdens het ontbijt weer met m’n neus in de boeken. Natuurlijk tuinieren,
De moestuin van mme Zsazsa, De zaaikalender van Maria Thun, ze passeren allemaal de revue.
Wat een fijn vooruitzicht, dat komende tuinseizoen.

spruiten

Klein begin

Vorig jaar was alles nog nieuw en hebben we niet al te groots uitgepakt. Gewoon een paar bakken voor de
groenten die we graag eten. Oh en de appelboom natuurlijk, die verhuisden we mee vanuit de stad. Met twee
fruitmonsters in huis mocht dat in de tuin natuurlijk niet ontbreken, we plantten frambozen, bramen,
blauwe bessen, aalbessen en kruisbessen.

Tuin

Na een klein begin, gaan we het komende seizoen wat dingen veranderen. Als de grond weer zacht genoeg is
wordt het gras omgeploegd, zodat we niet meer hoeven te maaien. En we gaan een stuk meer verbouwen.
We hebben nog twee pompoenen en een verdwaald uitje liggen, de rest was al voor de winter op. Meer dus,
maar wel anders. Verhoogde bakken zijn hartstikke mooi, maar douglas hout is niet goedkoop en er verdwijnt
toch al gauw een zak of 9, van die grote zakken grond, in zo’n verhoogde bak. We hebben genoeg materiaal
liggen om vakken mee te maken en de grond is er natuurlijk al gewoon. Lekker duurzaam, gebruiken we de
oude stenen en stoeptegels ook nog ergens voor.

Wyandotte hen

Hartstikke winter

Maar goed, intussen is het natuurlijk gewoon nog hartstikke winter.
Je ziet haar denken, ‘Nee he?! Je dacht toch echt niet dat ik met m’n pootjes die koude sneeuw in ga…’
Dat deed ze dan ook niet. Onze andere tuttebel ook niet trouwens. De verwende dames bleven mooi wachten
tot alle sneeuw van het trapje en uit de ren geveegd was.
Winter dus, nog 1 maand en drie weken…

2 Comments
Related posts
Goudsbloem – Calendula officinalis
9 februari 2018
De Onlanden, waterberging en natuurgebied
28 januari 2018
Een rattenparadijs in de moestuin
6 februari 2017
moestuin

Eten uit de moestuin

moestuinbakken

Wie heeft er bedacht dat er maar 24 uren in een etmaal zitten? En dat we dan ook nog een groot deel daarvan slapend moeten doorbrengen. Mijn to do lijst is steevast te lang voor 1 dag. De doperwten zijn klaar, de peultjes moeten nog een rekje om tegenaan te klimmen, een nieuw rijtje sla moet gezaaid. Gelukkig is het juni en lengen de dagen nog steeds.

tomaten

In de tuin gaat alles in een razend tempo. Lekkere temperaturen, genoeg regen, alles schiet de grond uit! De tomaten zijn verhuisd naar het kleine kasje in de moestuin. Dit jaar hebben we een cherrytomaat van de AH moestuintjes en een tomaat (Zuckertraube-type Solanum lycopersicum L) van de Bolster. Als het goed is zijn de Zuckertraube lekker zoet en zijn ze net iets groter dan de cherrytomaten. Een kasje vol met lekkere tomaatjes voor in de salade deze zomer. De rest van de tomatenplanten heb ik weggegeven. Ik had dit jaar geen zin om te prutsen met tomaten in de buitenlucht. Het kan heel goed hoor, als het een goede warme droge zomer is dan hè, want regen op de blaadjes vinden ze niet fijn.

Verstopte groenten

Ondertussen dromen we vast van een grote kas in het hoekje van de moestuin. Voor onze komkommermonsters en nog meer tomaten voor de ‘Tomatensoep-zondag’ die we de laatste tijd regelmatig hebben. Ein-de-lijk eet in ieder geval een van onze kleuters soep! Heel fijn! Weer een gerecht om groenten in te verstoppen, daar kan je er niet genoeg van hebben. Zo lusten beide heren – ja zo gaat dat he, wat grote broer niet blieft, hoeft kleine broer ook niet- bijvoorbeeld geen ui, tomaten, gekookte wortel en paprika, maar likken ze hun vingers af bij de homemade pastasaus van mama. En wat zou daar nou in zitten? Ik bedoel maar. Verstoppen dus, die groenten.

Kippen

De meest gevreesde onkruiden

Zo’n maand of twee wonen ze nu bij ons, drie dikke theemutsen, of eigenlijk Wyandottes. Inmiddels zijn we goed aan elkaar gewend en zorgen de dames elke dag voor verse eitjes. Dat het zo leuk zou zijn hadden we van te voren niet gedacht. De dames hebben een flinke ren voor zichzelf en hebben het gras, zevenblad en muntplanten die er stonden inmiddels al op.’s Avonds mogen ze regelmatig rondscharrelen in de tuin en helpen daar mee met onkruid verwijderen. Ideaal! Want dat de natuur een paar jaar flink haar gang heeft mogen gaan in de tuin is nu goed te merken. Zevenblad, haagwinde… de meest gevreesde soorten onkruiden groeien hier in overvloed. Waar ik eerst flink met de schoffel in de weer ging weet ik nu dat je de dat juist niet moet doen bij wortelonkruiden. Elk stukje wortel dat je doorklieft wordt namelijk weer een nieuw plantje. Wat wel goed helpt is de planten uitputten. Net voordat het zevenblad gaat bloeien is een goed moment om het blad af te knippen, vlak boven de grond. Doordat de bloemen geen zaad gaan vormen, zaaien ze zich niet uit. Een andere manier om het Zevenblad de baas te worden is om iets te planten dat sterker is dan het onkruid zelf. Vrouwenmantel en Maagdenpalm schijnen aardig opgewassen te zijn tegen Zevenblad. De Haagwinde is ook een wortelonkruid, dus ook daarvoor geldt niet schoffelen, maar wegknippen. De aanhouder wint, toch?

broccoliplant

Sla en broccoli voor de bijen

Eikenblad sla, veldsla, het loof van de sjalotten en wat kleine blaadjes van de bieten. Het verdwijnt allemaal in de salade. De eerste rijen rucola zijn alweer op, ik had veel te veel dat tegelijk klaar was dus we zaaien nu gespreid. Elke twee weken een rijtje van het een of het ander. En dat verdwijnt dan in de lunch, vaak samen met een eitje van een van de kippies. Jammer genoeg hebben we in plaats van kleine broccoli’s in wording een moestuinbed vol met doorgeschoten broccoliplanten. Bijna allemaal staan ze al in bloei. Voorlopig mogen ze nog even blijven bloeien voor de bijen en daarna gaan ze naar de kippen, die zijn gek op het blad. Zij blij, wij blij zullen we maar zeggen.

sla

De eerste aardbeien zijn klaar! Na het wassen worden ze zo snel mogelijk door grijpgrage vingertjes van het aanrecht gegrist… De rest mag nog even doorgroeien.
Het vliesdoek dat we aan het begin van de lente nog over de kleine plantjes hadden liggen, hebben we over de aardbeien gelegd. Een net spannen had ook gekund, alleen kunnen de vogels daar in verstrikt raken. Zo blijven de aardbeien voor ons en de vogels onbeschadigd.

aardbeien

aardbeienplanten

5 Comments
Related posts
Goudsbloem – Calendula officinalis
9 februari 2018
Een rattenparadijs in de moestuin
6 februari 2017
De kriebels
31 januari 2017
vrijeschool

Vrije School: Pinksterfeest

Pinksterfeest

MeiboomFiere Pinksterblom

Pinksterfeest

Pinksterfeest Pinksterblom

De knoppen komen eindelijk in bloei en nieuw leven laat zich in de weilanden nu echt zien. De lente is volop begonnen. We waren al ontwaakt uit de winterslaap maar worden nu eens goed wakker geschud. Pinksteren is sterk verbonden met de bloei en ontwikkeling van de natuur. Met Pinksteren vieren we licht, lucht en kleur. We komen in witte kleding op school om bij de lichte kleuren van de natuur en lucht aan te sluiten. De wereld om ons heen wordt meer en meer ontdekt en we zijn vaker en langer buiten in de natuur met de zon die elke dag iets langer schijnt. In de voorchristelijke tijd werden al uitbundige feesten gevierd ter ere van de ontluikende natuur en werk er rond een zonnerad gedanst. Nu dansen we rond de versierde meiboom en versieren deze met linten, in harmonie, onder gezang en dans worden we eenheid.

Pinksteren is een van de belangrijkste christelijke jaarfeesten. In het Nieuwe Testament staat dat de leerlingen door vlammen uit de hemel werden bevangen en dat ze vanaf toen alle talen van de wereld konden spreken en de boodschap konden gaan verkondigen. Pinksteren is daarom ook het feest van elkaar verstaan en de verbintenis tussen moeder aarde en de warmer wordende zon, waardoor het land weer vruchtbaar wordt. Witte vogels, zoals de duif, de Meiboom, allemaal symbolen voor de verbinding tussen hemel en aarde. Ook de verbintenis tussen mensen, met Pinksteren gesymboliseerd door bruidsparen en veel kringspelletjes, wordt gevierd.

Het Pinksterfeest is ook het feest van de scheppende geest, leren om jezelf te zijn. Naar jezelf te luisteren en je eigen weg te vinden. Als een vlinder ontpop je je en vlieg je uit. Gebeurtenissen uit het verleden kunnen we nu een plek geven en we kijken met een frisse, heldere blik naar het heden en de toekomst.

Pinksterfeest

Pinksterfeest

Meiboom

De tekst komt uit het boekje dat op school is uitgedeeld.

3 Comments
Related posts
Vrije school: Maria Lichtmis, het laatste lichtfeest
3 februari 2018
Vrije School: Advent
3 december 2017
Vrije School: Niet zomaar een lichtje
11 november 2015
moestuin

De moestuin dichtbij

Doperwten

Vier maanden wonen we nu op ons nieuwe plekje. Langzaam maar zeker voelen we ons steeds meer thuis. En de tuin, jaaaaa de tuin! Daar deden we het voor, he. Nou ja, onder andere natuurlijk. Maar wat een heerlijkheid om in het vroege voorjaar al met een kopje thee in het zonnetje wakker te kunnen worden. En zo fijn, de moestuin dichtbij. Ideaal om zo even tussendoor wat dingetjes te doen.

Slingerding

De doperwten komen al boven de grond, de hoogste tijd om mijn moestuin-man te vragen of hij iets wil doen met touwtjes en stokjes zodat de erwten straks fijn omhoog kunnen klimmen. Ja, dat vraag ik aan mijn man. Die doet dat namelijk gewoon. Bij mij zit dat weken in mijn hoofd, zal ik het zus of zal ik het zo. Of misschien is het toch beter om… Nee, dan mijn man. Die denkt niet, die doet en dan werkt het ook nog. Sterker nog, een dag later had het eerste erwtenplantje al een slingerding om een touwtje geslingerd. Dat komt vast goed met dat klimmen.

Doperwten

Doperwtenplant

Verrassing

Toen we dit huis kochten bleek dat in de garage een smeerkelder zat. Leuk voor de toekomstige klusauto. Van de winter hadden we tijd om eens te kijken of er nog iets in de kelder stond. Best wel. Oude melkbussen, houten klompen, allerlei oud gereedschap en drie zinken teilen vol met weckpotten. Dat was een leuke verrassing!
De weckpotten komen goed van pas. De doperwtenplanten kunnen nog wel wat bescherming gebruiken nu ze zo klein zijn. Er zitten heel veel duiven bij ons in de buurt en die zijn gek op deze jonge plantjes. De kleinste doperwtenplantjes mogen nog een tijdje onder een weckpot staan. De teilen gaan we vullen met kruiden en krijgen een plekje vlakbij de keuken. Bij de Groentekwekerij Noordlaren kocht ik alvast deze paarse Salie.

Weckpotten

Paarse Salie

De verhoogde bedden raken zo goed en wel gevuld. De bak met wortelgewassen is klaar. We zaaiden 3 rijen bietjes, 4 rijen wortel en plantten 2 rijen sjalotjes en 4 rijen rode ui. De rijtjes ui en wortel deden we om en om. Zo blijft de wortelvlieg op afstand, althans dat is de bedoeling. Die houdt namelijk niet van de geur van uien. De bak met bladgewassen is ook al bijna gevuld. Veldsla, rucola en eikenbladsla staat er nu in. De broccoli en Goudsbloem mogen nog even wat groter groeien, voor ze de moestuin in gaan. Overdag staan ze al buiten, lekker in het licht en ’s nachts mogen ze nog even naar binnen. We zitten in Huize Zoutepopcorn nog midden in een hardnekkig virusje, verkouden, grieperig en veel keelpijn. Keelpijn bij ons = ijsjes eten. Bijkomend voordeel is dat we genoeg stokjes hebben om aan te geven welke planten er zijn gezaaid. Handig hergebruik en ze zijn nog een stuk mooier ook dan de plastic varianten.

Veldsla

Goudsbloem

We kregen een heel mooi insectenhuisje cadeau, deze heeft een mooi en zonnig plekje gekregen in de moestuin. De eerste bijen komen al af en toe een kijkje nemen.

Insectenhotel

Insectenhotel

Bloemknoppen en bladknoppen

De appelboom verhuisden we mee uit onze oude tuin. Daar plantten Wouter en Merlijn de boom in de achtertuin. Het lijkt erop dat hij de verhuizing goed heeft doorstaan. Er zitten heel veel knoppen in! De eerste knoppen die groen worden zijn altijd de bloemknoppen, de bladknoppen komen pas een paar weken later. Je kan het verschil ook zien aan hoe de knop eruit ziet. De bloemknoppen ‘staan’ als het ware op de takken en de bladknoppen liggen in het verlengde van de tak. De tak op de achtergrond heeft alleen bladknoppen, de voorste tak heeft bloem en bladknoppen.
Ik ben zo benieuwd hoe hij het gaat doen dit jaar.

Appelboom

9 Comments
Related posts
Goudsbloem – Calendula officinalis
9 februari 2018
Een rattenparadijs in de moestuin
6 februari 2017
De kriebels
31 januari 2017