er op uit

Wandelen over het Boomkroonpad

boomkroonpad

Het was 5 graden, grauw en grijs, met af en toe een bui. Prima weer om naar het Boomkroonpad te gaan.
In de vakantie mogen onze jongens soms ontbijten voor de tv. Dan kunnen papa en mama rustig wakker worden. Kopje koffie, krantje. Dat idee. Een win-win situatie noemen ze dat, toch? Anyway, wel meer tv-tijd dan dat ze normaal gesproken hebben. Gebruikelijk bij ons is, een uurtje per dag, als ik ga koken. Dat moet natuurlijk wel gecompenseerd worden. Oftewel, ik maakte een thermoskan thee en een ‘we-eten-in-het-bos-lunch’ en stopte dat in een rugzak. Hees twee kleuters in een wollen onderlaag, vulde dat aan met een joggingbroek, extra dikke sokken en winterlaarzen. Zette het gezelschap in de auto en weg waren we.

boomkroonpad

Het boomkroonpad

In de bossen bij Drouwen vind je het Boomkroonpad. Een wandelpad tussen de boomptoppen, met op zo’n 22 meter hoogte een uitkijkpunt. Erg leuk om te doen! De vorige keer dat we er waren was in de herfst. Prachtig om alle verkleurde bladeren te zien, zover je kan kijken. Nu was alles natuurlijk nog helemaal kaal, maar ook dat is zeker de moeite waard. Doordat er nog geen blad aan de bomen zit, zie je het pad heel goed tussen de takken liggen. Eigenlijk moet je elk seizoen een keertje gaan.

boomkroonpad

In de boomworteltunnel, waar het pad begint, greep mijn kleinste kleuter ineens stevig m’n hand. In de tunnel zie je hoe de bosdieren onder de grondleven. Zo zie je een dassenfamilie, een vos en levensgrote regenworm uit het plafond kruipen. Toch een beetje spannend, zo’n donkere gang met allerlei bosdieren. De spanning was al gauw verdwenen toen we de trap opklommen. Langs het pad hangen verschillende informatieborden. Hadden onze jongens 1,5 jaar geleden nog geen oog hiervoor, nu werd er bij elk bord gevraagd of ik wilde voorlezen wat erop stond. Door hun verrekijkers tuurden ze in de verte, op zoek naar een eekhoorn of buizerd. Deze zagen ze jammer genoeg niet, leuk en leerzaam was het wel!

boomkroonpad

In het bos onder het Boomkroonpad is een speelbos ingericht. Naast de gebruikelijke speeltoestellen vind je er een klimnet, wiebelplanken en heel veel grote takken om je eigen hut te bouwen. Gelukkig stonden er een aantal hutten als voorbeeld en hadden we een mooi plekje om te schuilen voor de regen. Op de kastenwand kan je zien welke vogel in welk huisje woont. Een leuk zoekspelletje om te doen.

speelbos boomkroonpad

boomkroonpad

speelbos boomkroonpad

In het Buitencentrum schoven we aan rond de houtkachel, waar we ons weer lekker konden opwarmen. De jongens gingen al gauw weer op onderzoek uit, de dikke boom vertelde ze dat er Douglassparren in het bos staan. Zo leuk om te zien dat voor Merlijn de wereld om hem heen echt al een beetje groter begint te worden. Hij herkende het Douglashout direct van onze bakken in de moestuin.

Bezoekerscentrum boomkroonpad

In het winkeltje zochten de mannen allebei een boekje uit. En in de hoop het leesvirus over te brengen op mijn jongens, kon ik dat natuurlijk alleen maar toejuichen. Olivier koos ‘Op ontdekking in het bos’ en Merlijn ging voor ‘Oriëntatie in de natuur’. We sloten de dag af met een kop koffie en twee appelsapjes in de Woudstee. Ook al was het koud en nat, het is altijd goed weer om het bos in te gaan.

De Woudstee

Het Boomkroonpad is van november t/m maart op zaterdag open van 12-16 uur en op zondag van 10-16 uur.
Van april t/m oktober kan je elke dag, van 10-17 uur, wandelen tussen de boomtoppen.
Een kaartje kost € 2,25 voor kinderen van 4 t/m 12 jaar en € 4,50 voor volwassenen.
Je vind het Boomkroonpad aan de Steenhopenweg 4 in Drouwen.

5 Comments
Related posts
De langste wandeling ooit
5 september 2018
De Onlanden, waterberging en natuurgebied
28 januari 2018
Een kabouterhuisje op de Veluwe
22 november 2017
moestuin

Wat we in februari in de moestuin deden

moestuinbakken

vetplantjes

De natuur loopt misschien dan wel zes weken voor op schema. Hier op het Drentse platteland is het nog echt winter.
Bij ons aan de keukenmuur, hangt een bakje met gezellige viooltjes en elke dag verbaas ik me erover hoe ze het volhouden in de kou.
Als het net licht is zijn de blaadjes bevroren en hangen de bloempjes treurig naar beneden. Maar even later staat ze weer vrolijk
rechtop. Wat een kracht in zulke kleine plantjes.

viooltjes

We hebben weer wat meters gemaakt in de moestuin. Het moestuinbed voor de wortelgewassen is omgespit. Hier zaaien we bosui, gewone ui, en zomerwortel. Bij de rest van de bakken hebben we het gras afgedekt met karton voordat we de grond erop stortten. Dit is natuurlijk puur gedaan om de bodemstructuur niet te beschadigen hè, dat snap je wel. Het schijnt dat de oude meneer die vroeger zijn moestuin hier had in 1 middagje de hele 200 m2 omspitte. Dus.

verhoogde moestuinbedden

moestuinbakken

In de bakken met karton komen de de peulgewassen, koolgewassen, bladgewassen en vruchtgewassen. Elke soort krijgt z’n eigen bak. De planken zijn 22 cm hoog, ruimte genoeg voor de worteltjes van deze gewassen. Het liefste had ik alleen biologische moestuingrond in de bakken gestort, maar ja, we zijn ook nog aan het verbouwen. Prioriteiten stellen en keuzes maken dus. De verdiende centjes kunnen we natuurlijk maar 1 keer uitgeven.
De eerste laag grond komt uit de borders van de tuin, de tweede laag is gewoon normale potgrond. Hier overheen komt nog een laag met biologische moestuingrond. It’s all in the mix, zeg maar. Hopelijk zijn de planten er content mee.

moestuinbak

Ja, en dan woon je dus op het platteland. Waar iedereen aan onze straat op z’n minst een behoorlijke tuin heeft. En dan nog verkiest de kat van de buren onze moestuinbak als poepplek. Geef hem eens ongelijk. Lekkere rulle aarde graaft een stuk prettiger dan de eigen border. Uiteraard.

poezenpootjes

Het kleine tuinschuurtje bouwden we om tot composthoop. De dakpannen haalden we er vanaf zodat er genoeg licht en regen bij kan. Op de bodem van het schuurtje lag een oude radiator. Tja, waarom ook niet, hergebruik is van alle tijden. We haalden de radiator weg en maakten de grond los voor we de eerste laag tuinafval stortten. De spiraalbodem aan de achterkant mag voorlopig blijven staan en dient als muurtje. Toen we nog in Groningen woonden hadden we een grijze en groene container. Hier wordt het afval gescheiden. Voor het legen van de containers betaal je per kilo. Plastic en papier wordt gratis opgehaald. Sinds we hier wonen valt het eigenlijk pas op hoeveel afval je hebt dat op de composthoop mag. We hebben een bakje op het aanrecht waarin we de schillen van groenten & fruit, koffieprut en theezakjes verzamelen. Aan het einde van de dag gooien we het op de composthoop. Ideaal!

composthoop

Dit is een ‘typisch Merlijntje’. Zo leuk om te zien dat je kleuter oog voor detail en de natuur heeft. Een mooi teken dat het voorjaar toch echt bijna komt!
Wij kunnen niet wachten!

prunus

prunus

1 Comment
Related posts
Goudsbloem – Calendula officinalis
9 februari 2018
De Onlanden, waterberging en natuurgebied
28 januari 2018
Een rattenparadijs in de moestuin
6 februari 2017
ons

Verhuisd!

Jaaaaa, hallo! Daar zijn we weer! Sjonge jonge, twee maanden geleden sinds mijn laatste blog. We zijn weer in de lucht!
Inmiddels heeft een groot deel van de spullen een plekje gevonden en is er flink geklust.

Huis

Wat we dan zoal deden in de afgelopen maand? Naast de gebruikelijke dingen zoals schoonmaken en sauzen, deden de Wouter en de klus-meneren het grote werk. Al het enkel glas werd vervangen voor dubbel glas, er werd een nieuwe pui geplaatst in de woonkamer en eentje in de bijkeuken. Van een grote slaapkamer werden er twee gemaakt, inclusief nieuwe zolder. We begonnen met het isoleren van de bovenverdieping. De dakkapel werd vervangen en er werden drie nieuwe radiatoren geplaatst.

Wat een verschil!

Nu waren we natuurlijk wel een beetje verwend. We gingen namelijk van een tussenwoning uit de jaren 90 naar een huis uit de jaren 70.
Dat was wel te merken qua temperatuur. We hebben vaak gedacht aan het oude dametje dat hier heeft gewoond. Want. Wat. Was. Het. Koud!
In de bijkeuken was het vorige week 7 graden. Overdag. Vandaag is de laatste radiator aangesloten. Zo fijn, een warm huis.
We zijn nog lang niet klaar hoor, het is echt een ‘meer jaren project’. Maar voor wat we nu gaan aanpakken hebben we al een groot deel achter de rug.
Ja, en dan gaat het een beetje kriebelen. Het is tenslotte al januari. Kijk, maar eens mee.
Daar achter dat hekje…

Dorpsstraat 35 9

Ligt dit: 200 m2 moestuin to be.

moestuin

Hier was het onder andere om te doen hè, die hele verhuizing.
Van een moestuin in de stad, naar het echte werk. Dus. Gelukkig is het nog maar januari.
En zijn er heel veel leuke boeken, zoals deze, van die leuke Belgische Madame.

14 Comments
vrijeschool

Vrije School: Niet zomaar een lichtje

Sint Maarten

Wat een mooi feest! Het eerste lichtjesfeest van het jaar. Het feest van elkaar zien en delen.
Twee kleuters, een oudste en een jongste. Samen, vol trots met hun pompoenen in de tas op weg naar school.
Met papa en mama. Samen kijken naar Sint Maarten op zijn paard en daarna samen met alle andere papa’s en mama’s
naar de klas om hun pompoen om te toveren in een mooi lichtje.

Sint Maarten

Sint Maarten

Sint Maarten is het eerste feest van de grote advent. Het is ook het eerste feest dat in het teken staat van het licht, maar ook van elkaar zien en delen.
De natuur toont zich op zijn ruwst, de mens trekt naar binnen in de warme omhulling van het huis en ontsteekt er het vuur en de lichten.

Waarom gaf Maarten niet zijn hele mantel? Wat is dat voor een gift, een halve mantel? Wat ik even vergeten was, was dat Maarten niet even de volgende dag naar C&A kon lopen voor een nieuwe. Een mantel was een rijk bezit, waar je een half leven mee deed. Kleding werd eindeloos versteld en als je nagaat dat de soldaten hun hele uitrusting inclusief paard zelf van hun soldij moesten betalen, geen vetpot, dan kun je wel nagaan dat die mantel een zeer kostbaar bezit was, die ook nog eens als deken diende.

Sint Maarten

Maar er schuilt nog een diepere betekenis in het schenken van de halve mantel. Dit feest gaat over delen. Maarten was een verstandig man, hij deelde de mantel, hij hield ook nog wat voor zichzelf. Als bedelaar krijg je een halve mantel, die van buitenaf naar je toe kan komen, de andere helft zul je zelf door eigen innerlijke activiteit moeten laten ontstaan. Een ander kan jou niet geheel omhullen, je zult er zelf ook aan moeten bijdragen. Anderzijds moet de schenker niet onverstandig zijn. Het is goed te delen, maar niet zo, dat je zelf bevriest. Roofbouw op jezelf plegen door je helemaal weg te schenken maakt je uiteindelijk tot een bedelaar. De omhulling die wij iemand schenken moet niet verstikkend zijn, maar de ander in zijn waarde laten en hem/haar innerlijke kracht geven om door te gaan en uiteindelijk zelf weer het heft in handen te nemen.

Sint Maarten

Sint Maarten

Sint Maarten deelde zijn mantel met een bedelaar. Hij gaf niet zijn hele mantel, maar deelde hem…
Hierin zit een grote wijsheid, als je alles weggeeft heb je zelf niets om je voor de kou te beschermen, maar deel je je bezit, dan ben je allebei rijker geworden door die daad…

Ook het leven in de natuur gaat in november steeds meer van buiten naar binnen. Het wordt elke dag eerder donker. Door het meebeleven van de inwijding van Maarten wordt er voor het eerst gereikt naar het licht. Het grote licht van kerstmis. Vandaar dat met Sint Maarten de lichtperiode begint. Deze periode van 11 november tot aan Maria Lichtmis op 2 februari omstpant precies het kerstfeest. Vandaar ook dat onze kinderen voor het eerst met een lichtje in de hand lopen.
Niet zomaar een lichtje, maar een heel bijzonder lichtje.

Sint Maarten

Zo bijzonder dat RTV Noord een bezoekje bracht aan het Sint Maartensfeest op school.

Bron: De tekst tussen foto 2 en 6 komt van Antroposofie en kind

3 Comments
Related posts
Vrije school: Maria Lichtmis, het laatste lichtfeest
3 februari 2018
Vrije School: Advent
3 december 2017
Vrije School: Pinksterfeest
13 mei 2016
ons

Duurt lang

Bos 1

Hè, hè, eindelijk is het november! Over 1 maand krijgen we de sleutel van ons nieuwe huis.
Eindelijk! Sinds juni kan de tijd ons niet snel genoeg gaan. En staan we te popelen om de spullen in te pakken en naar het platteland te vertrekken.
Maar ja, vijf maanden tussen de dozen zitten is natuurlijk niet echt een optie. Gewoon geduld hebben dus… Dus stopten we de eerste
maanden onze kop een beetje in het zand. Verhuizen? Huh? Oh, jaaa, dat duurt nog zoooooo lang. Dat komt straks wel.

En zie daar, de tijd verstrijkt helemaal vanzelf. Nu wordt het dan eindelijk tijd om ons eens serieus met de verhuizing bezig te gaan houden. De eerste dozen zijn ingepakt en staan, ja echt, op zolder. Nou ja, bijna op zolder dan. Niet de meest handige plek. Vooral ook niet handig om spullen eerst naar boven te slepen die over een maand weer naar beneden moeten, maar goed. Zo blijft het beneden nog een beetje gezellig. Het houdt ons in beweging zullen we maar zeggen.
De aannemer en stukadoor zijn geregeld, de kozijnen uitgezocht en mooie plaatjes ‘pinnen’ is nog steeds een dagelijkse bezigheid. Dat verbouwen doen we, waar mogelijk het liefst ook een beetje duurzaam. Op onze zoektocht naar informatie over duurzaam verbouwen kwamen we een erg leuke BBC-serie tegen, It’s not easy being Green . Een ouwetje, echter mag dat de pret niet drukken want alle seizoenen zijn op you tube nog te zien. Kijk, zo komen we de tijd wel door!

Nou vooruit, nog een voordeel van het vijf maanden wachten is toch wel dat we genoeg tijd hebben om lekker van de herfst te genieten. Want wat is het mooi buiten!! Een paar weken geleden namen we Olivier en loopfiets – want wat is er nou leuker dan crossen door de bossen? – mee om de omgeving te verkennen. Bij elke heuvel werd er geroepen hoe jammer het wel niet was dat Merlijn dit niet kon zien. Hoog tijd om nog een keer een rondje Zeegser Duinen te doen. Wederom met fietsjes uiteraard. Die heuvels moesten door grote broer worden uitgeprobeerd. Terwijl de jongens in elke boom klommen die we tegen kwamen en de afstand die we liepen ongeveer twee keer aflegden – Mama, mogen we nog een keer van die hoge heuvel?! – genoten wij dubbel. Van de herfst en van de keuze om naar een plek vlakbij de natuur te verhuizen.

Bos 4

Bos 5

Bos 3

Bos 6

Bos 2

Bos 7

Bos 8

Bos 9

Bos 10

4 Comments
Related posts
Tover je tuin om tot een bijenbuffet
28 maart 2018
Een kabouterhuisje op de Veluwe
22 november 2017
Wij gaan naast de kabouters wonen
29 september 2015
ons

Op het Brabantse platteland

Gezegend met twee vroege vogeltjes werden we wakker voor de zon op was.
Ik zette de jongens met een ontbijtje aan tafel en snelde in m’n pyjama naar buiten om dit plaatje te maken.
Helemaal stil was het, op het geluid van een enkele auto in de verte na. De hond kwam nieuwsgierig kijken en liep gezellig een rondje met me mee.
Fijn om weer even op het Brabantse platteland te zijn!

Bij opa 1

We vonden walnoten onder de boom, raapten verse eitjes in het kippenhok en probeerden met de jonge katjes te knuffelen.
Maakten met tante Mies een vette schans voor de crossfietsen. En je fiets afspuiten in de paardenstal, hoe cool is dat?
Dat opa in het dagelijks leven iets heel anders doet zegt onze kleuters nog helemaal niets. Voor hun is opa boer.
Hij woont immers op een boerderij en heeft dieren. Ja, dan ben je dus gewoon boer. Zo simpel is het .
Heerlijk toch?

Bij opa 10

Bij opa 2

Bij opa 4

Bij opa 5

Bij opa 3

Bij opa 6

Bij opa 9

Bij opa 7

Bij opa 8

4 Comments
Related posts
ons

Wij gaan naast de kabouters wonen

Zoutepopcorn Kinderfotograaf

Nu alles officieel en getekend is kan ik het eindelijk zeggen… We gaan verhuizen!
Binnen 1,5 week was ons fijne huis verkocht. Dat was snel!
We kochten een ander fijn huis in een dorpje. En gaan van Groningen naar Drenthe. Van stad naar platteland.

Zeegser Duinen 1
‘Kijk! Daar wonen de kabouters, mama.’

Over twee maanden krijgen we de sleutel, dus hebben we alle tijd om alles rustig voor te bereiden.
Afgelopen weekend namen we Pepper en Olivier mee om alvast de omgeving te verkennen.
De omgeving, die werd alvast goedgekeurd door beide heren.
Hoe kan het ook anders, want wie wil er nou niet naast kabouters wonen?!

Zeegser Duinen 2

Zeegser Duinen (1)

Zeg, die kabouters? Die staan er toch om bekend dat ze harde werkers zijn en goed kunnen klussen enzo?
Mooi! Want er moet nog wel het nodige gebeuren. We kochten namelijk een eh… klushuis.
Kozijnen vervangen, isoleren, keuken, badkamer, dat soort dingetjes. Dat valt toch best mee…
Maarrrrr na het verbouwen komt natuurlijk het leukste deel.
Er wordt hier momenteel wat af ‘ge-pint’.
Heerlijk die voorpret. Kijk je even mee?

Follow Zoutepopcorn’s board Kitchen on Pinterest.

Zeegser Duinen 4

Zeegser Duinen 3

Nog twee maanden. We zoeken uit en ruimen op. Wat gaat mee en wat mag weg? We nemen afscheid van een heel fijn plekje.
Het huis vanuit waar we zijn getrouwd en waar de jongens zijn geboren. De fijne buren, vriendjes te over om mee te spelen.
*Zucht* Ok ok, ik zal niet sentimenteel gaan worden. We gaan tenslotte niet naar de andere kant van de wereld. Integendeel, het is maar 17 km verderop.

Zeegser Duinen 5

Zeegser Duinen 6

2 Comments
Related posts
Duurt lang
3 november 2015