Tag

bos

er op uit

Een kabouterhuisje op de Veluwe

Tiny house Buitenplaats Beekhuizen Veluwe

In de herfstvakantie wilden we graag nog even een paar dagen naar de Veluwe, de natuur in. Het liefst met de tent, maar met 2 kids, een hond en herfst in Nederland kozen we voor iets meer luxe. Het moet natuurlijk wel leuk blijven. We kwamen terecht bij Buitenplaats Beekhuizen op de Veluwezoom, vlakbij Arnhem.

Buitenplaats Beekhuizen

Slapen in het bos

Daar sliepen we in een Pod, een soort Tiny House, of eigenlijk een kabouterhuisje aldus Olivier. Een soort van kamperen, maar dan met kachel, een heerlijke warme kabouterbadkamer met alles erop en eraan. De Pod is echt klein, 12 m2, toch was het met twee grote mensen, 2 kleine mensen en een hond prima te doen.
’s Avonds klapten we de tafel weg en trokken de la onder de bank uit, waar Merlijn in sliep. En de volgende ochtend was het bed zo weer weggeschoven.

Buitenplaats BeekhuizenBuitenplaats Beekhuizen

Buitenplaats Beekhuizen

Wild spotten op de Veluwe

Elke ochtend liepen we met z’n viertjes in de schemering door het bos. We zagen plekken waar de wilde zwijnen ’s nachts naar eten hadden gezocht.
Hele stukken grond waren omgewoeld en de sporen waren duidelijk te zien in het zand. Zelfs vlak naast ons kabouterhuisje!
Met beide een jongetje aan de hand probeerden we zo zachtjes mogelijk te lopen. Dapper verkenden ze de bosrand op zoek naar wilde dieren.
Best wel spannend! Helemaal omdat er in de buurt een wild zwijn scheen te lopen dat helemaal niet bang was voor mensen. En in de week voordat wij er waren was er zelfs nog een wolf op de Veluwe gezien. De eerste ochtend zagen we 2 reeën, ze renden gauw de heuvel op, het bos in. We zagen nog net te witte vlekjes weg schieten. Ze hadden ons natuurlijk al lang aan horen komen.

buitenplaats beekhuizen

Een heerlijk plekje!

Wat een fijn weekend was het! Een heerlijke plek en eigenlijk wilden we nog lang niet naar huis. We hebben veel gewandeld, vuur gemaakt van dennennaalden en zelf gesprokkeld hout, geschommeld op de grote schommel in de oude eik, fijne vriendjes gemaakt, gespeeld met de waterpomp en heel veel dieren gehoord en gezien. We hoorden een raaf en zagen:
4 reeën
2 buizerds
IJslandse paarden
en sporen van wilde zwijnen.

We gaan zeker nog een keer terug!

Buitenplaats Beekhuizen

buitenplaats beekhuizen

4 Comments
Related posts
Tover je tuin om tot een bijenbuffet
28 maart 2018
Wandelen over het Boomkroonpad
15 maart 2016
Duurt lang
3 november 2015
er op uit

Wandelen over het Boomkroonpad

boomkroonpad

Het was 5 graden, grauw en grijs, met af en toe een bui. Prima weer om naar het Boomkroonpad te gaan.
In de vakantie mogen onze jongens soms ontbijten voor de tv. Dan kunnen papa en mama rustig wakker worden. Kopje koffie, krantje. Dat idee. Een win-win situatie noemen ze dat, toch? Anyway, wel meer tv-tijd dan dat ze normaal gesproken hebben. Gebruikelijk bij ons is, een uurtje per dag, als ik ga koken. Dat moet natuurlijk wel gecompenseerd worden. Oftewel, ik maakte een thermoskan thee en een ‘we-eten-in-het-bos-lunch’ en stopte dat in een rugzak. Hees twee kleuters in een wollen onderlaag, vulde dat aan met een joggingbroek, extra dikke sokken en winterlaarzen. Zette het gezelschap in de auto en weg waren we.

boomkroonpad

Het boomkroonpad

In de bossen bij Drouwen vind je het Boomkroonpad. Een wandelpad tussen de boomptoppen, met op zo’n 22 meter hoogte een uitkijkpunt. Erg leuk om te doen! De vorige keer dat we er waren was in de herfst. Prachtig om alle verkleurde bladeren te zien, zover je kan kijken. Nu was alles natuurlijk nog helemaal kaal, maar ook dat is zeker de moeite waard. Doordat er nog geen blad aan de bomen zit, zie je het pad heel goed tussen de takken liggen. Eigenlijk moet je elk seizoen een keertje gaan.

boomkroonpad

In de boomworteltunnel, waar het pad begint, greep mijn kleinste kleuter ineens stevig m’n hand. In de tunnel zie je hoe de bosdieren onder de grondleven. Zo zie je een dassenfamilie, een vos en levensgrote regenworm uit het plafond kruipen. Toch een beetje spannend, zo’n donkere gang met allerlei bosdieren. De spanning was al gauw verdwenen toen we de trap opklommen. Langs het pad hangen verschillende informatieborden. Hadden onze jongens 1,5 jaar geleden nog geen oog hiervoor, nu werd er bij elk bord gevraagd of ik wilde voorlezen wat erop stond. Door hun verrekijkers tuurden ze in de verte, op zoek naar een eekhoorn of buizerd. Deze zagen ze jammer genoeg niet, leuk en leerzaam was het wel!

boomkroonpad

In het bos onder het Boomkroonpad is een speelbos ingericht. Naast de gebruikelijke speeltoestellen vind je er een klimnet, wiebelplanken en heel veel grote takken om je eigen hut te bouwen. Gelukkig stonden er een aantal hutten als voorbeeld en hadden we een mooi plekje om te schuilen voor de regen. Op de kastenwand kan je zien welke vogel in welk huisje woont. Een leuk zoekspelletje om te doen.

speelbos boomkroonpad

boomkroonpad

speelbos boomkroonpad

In het Buitencentrum schoven we aan rond de houtkachel, waar we ons weer lekker konden opwarmen. De jongens gingen al gauw weer op onderzoek uit, de dikke boom vertelde ze dat er Douglassparren in het bos staan. Zo leuk om te zien dat voor Merlijn de wereld om hem heen echt al een beetje groter begint te worden. Hij herkende het Douglashout direct van onze bakken in de moestuin.

Bezoekerscentrum boomkroonpad

In het winkeltje zochten de mannen allebei een boekje uit. En in de hoop het leesvirus over te brengen op mijn jongens, kon ik dat natuurlijk alleen maar toejuichen. Olivier koos ‘Op ontdekking in het bos’ en Merlijn ging voor ‘Oriëntatie in de natuur’. We sloten de dag af met een kop koffie en twee appelsapjes in de Woudstee. Ook al was het koud en nat, het is altijd goed weer om het bos in te gaan.

De Woudstee

Het Boomkroonpad is van november t/m maart op zaterdag open van 12-16 uur en op zondag van 10-16 uur.
Van april t/m oktober kan je elke dag, van 10-17 uur, wandelen tussen de boomtoppen.
Een kaartje kost € 2,25 voor kinderen van 4 t/m 12 jaar en € 4,50 voor volwassenen.
Je vind het Boomkroonpad aan de Steenhopenweg 4 in Drouwen.

5 Comments
Related posts
De langste wandeling ooit
5 september 2018
De Onlanden, waterberging en natuurgebied
28 januari 2018
Een kabouterhuisje op de Veluwe
22 november 2017
er op uit

Crossen door het Sterrebos

Ik dacht altijd dat de lente mijn favoriete seizoen was. Maar met het weer zoals het dit weekend was komt de herfst aardig dicht in de buurt.
Wat een weertje! 18 graden was het vandaag bij ons. Perfect weer voor een fijn zondags boswandelingetje.

Mensinge bos Roden

 Het Sterrebos

Vlakbij Groningen, een klein stukje Drenthe in, ligt het Landgoed Mensinge. Met op het landgoed een, Havezate. Een kasteel op z’n Drents, zeg maar.
Oftewel een voornaam huis, vroeger bewoond door een adellijke familie. We reden iets verder dan dit prachtige huis en parkeerden op de parkeerplaats aan
de Mensingheweg. Als je Roden uit rijdt aan de linkerkant van de weg.
Het Sterrebos dankt zijn naam aan de acht paden die op dit punt samenkomen in de vorm van een ster. Het bos is aangelegd rond 1700 en daarmee
het oudste deel van het Mensingebos. Wandelen met een peuter en een kleuter is soms nogal een uitdaging. Het fijne aan dit bos, is dat de paden goed
begaanbaar zijn met fietsjes of wandelwagens. En dat de route heel makkelijk in te korten is. Er zijn kleinere paden tussen de grote, dus je kan heel
makkelijk een stuk afsnijden in het geval van vermoeide peuterbeentjes.

Mesinge bos

Op een grote paddenstoel

We zagen de mooiste paddenstoelen onderweg. De jongens fietsten vooruit en zochten de paddenstoelen uit die een foto waard waren.
Dikke pret natuurlijk als ze mama vervolgens plat op haar buik in de bladeren zagen liggen om de exemplaren vast te leggen.
We zagen een paar paddenstoelen waar duidelijk aan geknabbeld was. Zou het een muisje zijn geweest, of een eekhoorn misschien?
De volgende keer nemen we een boekje over paddenstoelen mee, we zagen zoveel verschillende soorten.

Mensinge bos Roden

Mensinge bos Roden

Mensinge bos Roden

Mensinge bos Roden

Kort rondje

We deden een kort rondje deze keer. Iets met vermoeide peuterbeentjes.
Binnenkort gaan we zeker nog een keer terug. ’s Ochtends vroeg, als de beentjes nog fris en energiek zijn. Dan zien we misschien wel vossen, reeën of de zeldzame
Zwarte Specht. Die wonen namelijk ook allemaal in dit bos.  En de Dikke boom, een 300 jarige eik en  de vistrap bij het Lieversche Diep willen we ook nog graag zien.

3 Comments
Related posts
Een kabouterhuisje op de Veluwe
22 november 2017
Wandelen over het Boomkroonpad
15 maart 2016
Duurt lang
3 november 2015
er op uit

Speelbos ‘In het hol van de leeuw’

speelbos

Wat jongens het liefste doen? Althans die van mij.
Ravotten in de bossen!
Klimmen in de hoogste bomen.
Met takken sjouwen.
Balanceren over de loopbrug.
Samen met papa een echte hut maken, zo groot dat je erin kan staan.
Een wandelstok maken met een echt zakmes (als je 3 en 4 bent, laat je dat nog even door je papa doen).

speelbos

speelbos

Op steeds meer plaatsen in Nederland worden er speelbossen of natuurspeelplaatsen gerealiseerd.
Staatsbosbeheer heeft op dit moment maarliefst 33 speelbossen in beheer. Van Breda tot Drachten vind je ze.
Klik hier voor het overzicht van alle speelbossen. Er is er vast ook eentje bij jou in de buurt.

in het hol van de leeuw 9

speelbos

speelbos

speelbos

Ook Landschapsbeheer Nederland beheert een aantal natuurspeelplaatsen.
Wij gingen naar speelbos ‘In het hol van de leeuw’, van Landschapsbeheer Overijssel.

speelbos

speelbos

speelbos

Alle speelbossen zijn gratis toegankelijk. Dus hup, trek je laarzen aan en ga lekker naar het bos!

5 Comments
Related posts
Tover je tuin om tot een bijenbuffet
28 maart 2018
Een kabouterhuisje op de Veluwe
22 november 2017
Wandelen over het Boomkroonpad
15 maart 2016
Related posts
De langste wandeling ooit
5 september 2018
De Onlanden, waterberging en natuurgebied
28 januari 2018
Een kabouterhuisje op de Veluwe
22 november 2017
ons

Op naar het bos

Het ultieme gezinsuitje op een zondagmiddag in de herfst. Even lekker naar het bos. Wat door de bladeren lopen, een beetje frisse lucht opsnuiven. Tenminste dat was het plan.

En reden we na het middagslaapje van de bijna-peuter richting het Noordlaarderbos. De baby slaapt nog overal, dat scheelt.

Zo ver, zo goed. Bijna-peuter zit kletsend op de achterbank en loopt over van spanning: ‘Naar het bos toe!’ ‘mama ook naar het bos,
papa ook naar het bos, baby ook naar het bos.’ Baby slaapt nietsvermoedend en vindt het allemaal prima. Eenmaal aangekomen stuitert bijna-peuter de auto uit om alvast aan de wandeling te beginnen. Dat ie nog moet wachten tot broerlief ook ingepakt en wel in de wandelwagen zit vind ie wat minder. Maar al gauw kunnen de eerste stappen op het bospad worden gezet.

Totdat na een meter of 5 kleine broer wat begint te mopperen. Onszelf voorhoudend dat ie vast zo in slaap valt lopen we verder. Wat ie natuurlijk niet doet. Tenminste niet voordat meneertje even heeft kunnen barhangen bij mama. Dus toog deze mama weer rechtsomkeert richting auto om kleine broer van wat voedsel te voorzien. Om door de autoruit te genieten van de aanblik van bijna-peuter met z’n vader wandelend over het bospad. Dat dan weer wel.

2 Comments
Related posts
De langste wandeling ooit
5 september 2018
De Onlanden, waterberging en natuurgebied
28 januari 2018
Een kabouterhuisje op de Veluwe
22 november 2017