er op uit

De dikke boom

Mensingebos

Bij ons is het altijd wandelweer. Nou ja, bijna altijd dan. Een krat met regenlaarzen x 4 staat standaard in de kofferbak. Geen excuus om niet lekker het bos in te gaan dus. En dat is maar goed ook, ik ben namelijk gezegend met twee prachtige zoons. Zitten vriendinnen met dochters uren lang aan de keukentafel te tekenen en te knutselen. Hier vliegen na tien minuten de potloden in het rond. Ze kunnen ook genieten van tekenen hoor, die mannen van mij, alleen niet zo lang. Er moet vooral gerend, gefietst en geklauterd worden. Vandaar dat krat met regenlaarzen in de auto. Een paar weken geleden gingen we naar het Sterrenbos.

Mensingebos

Deze keer gingen we naar het Mensingebos in Roden.
Een prachtig stukje Drenthe waar bijna alle typisch Drentsche landschappen zijn terug te vinden. Het landgoed Mensinge is een zogenaamd ontginningslandgoed. In de loop der eeuwen werden er kleine stukken heide ingeplant met bos. De nieuwe bospercelen werden begrensd met een aarden wal. Deze wallenstructuur is erg kenmerkend voor het gebied. Maar de trots van Mensinge is ‘de dikke boom’, een eeuwenoude grenseik aan de Mensingheweg.

Mensingebos

Mensingebos

Mensingebos

Deze eik wilden we wel eens zien en dus gingen we op zoek. We zetten de auto op de parkeerplaats aan de Mensingheweg tussen Roden en Lieveren (als je vanaf Roden komt aan de rechterkant). En vandaar liepen we het bos in. De jongens fietsten vooruit, op zoek naar de dikke boom. We liepen over prachtige brede lanen en door kleine bospaadjes. Kwamen een ven tegen en een dennenbos waar de grond bedekt was met het superzacht mos. Maar geen dikke eik. Nadat we een uurtje hadden gewandeld raakten we aan de praat met een ouder echtpaar. Toen we vroegen of ze wisten waar de dikke eik stond begonnen ze te lachen. ‘Ja hoor, dat weten we wel, de dikke eik staat naast de parkeerplaats aan de Mensingheweg’.
Eh juist, de parkeerplaats waar onze auto stond, ja die dus.

Mensingebos

5 Comments