Category

ons

ons

2021 Lekker en een beetje grillig

Heer Roderick

Het is zacht buiten, mijn sjaal kriebelt door de warmte en maakt dat ik m’n jas uittrek, terwijl ik door het bos wandel. Met zonder jas op oudjaarsdag, terwijl vorige week de snijdend koude wind nog langs mijn wangen striemde en de buitenthermometer – 8 aangaf. Grillig voelt het. Terugkijkend op afgelopen jaar komt een zelfde soort gevoel naar boven. Lekker en een beetje grillig. We begonnen het jaar net als we het jaar nu afsluiten, in lockdown en op de Wadden.

Januari

In januari vond Merlijn het allemaal maar stom. Stom thuisonderwijs, stomme thuisjufmoeder, oftewel k*tcorona. Hij miste z’n vrienden van school en wilde dolgraag gewoon kunnen voetballen. Olivier fietste er een stuk lekkerder doorheen. Onze kleine huismus vond het allemaal prima. We waren toch gewoon lekker thuis met z’n allen, niks mis mee wat hem betreft.

Februari

In februari waren we allemaal zo klaar met het thuiszitten dat we ons boeltje oppakten, de fietsen achterin de bus gooiden en we met de hele bende naar Ameland vertrokken. Het door ons allen zo geliefde Wad bleek de perfecte uitvalsbasis om even alles los te laten. Zolang er WiFi is kan je naar school en naar je werk. Na een weekje uitwaaien verscheen koning Winter en togen we in een sneeuwstorm weer huiswaarts. De scholen gingen weer open en we stapten na jaren weer op de schaats.

Maart

Aan het begin van de lente werd het vermoeden dat we onze leefomgeving deelden met nieuwe bewoners bevestigd. Avond na avond togen we vol verwachting naar de ‘beverbrug’. Ons geduld werd danig op de proef gesteld, pas aan het einde van de zomer hebben we ze daadwerkelijk ontmoet. Het was het wachten meer dan waard, zo bijzonder om in de schemering de bevers te zien zwemmen.

April

De lengende dagen maken weer ruimte voor wandelingen in de avondzon.

Mei

De maand waarin we twee verjaardagen vieren. Echter het allergrootste cadeau voor iedereen hier in huis was dit mannetje. Heer Roderick, hoe kan het ook anders.

Juni

Het jaar kabbelt rustig voort, met hier en daar een hobbel en een stroomversnelling. Gelukkig kon het Olympisch kamp van klas 5, zij het in een wat afgeslankte vorm toch door gaan, net als de Ambachtendag van klas 4. Olivier en zijn klasgenoten, smeden een speerpunt van ijzer, goten met tin de hamer van Thor en kookten een middagmaal op open vuur.

Juli

De zomer stond in het teken van een groots avontuur. Met z’n zessen gingen we op wandelvakantie. Alle spullen in een backpack, zoals een slak zijn huisje draagt, op onze rug. Drie tenten, zes matjes, zes slaapzakken, 1 extra set kleding, 1 boek per persoon en de benodigde kookspullen. Vlak na de overstromingen, liepen we 50 km door het prachtige Limburgse heuvellandschap.

Augustus

Met mijn jongens ging ik als extra vakantietje een paar nachten naar onze aller lievelings. Camping de Roos in Beerze. Elk jaar keren we weer even terug naar deze magisch mooie plek.

September

Yoga met Roderick & Adriene.

Oktober

Lopen, lopen, lopen. M’n hoofd leeg lopen, even bellen met iemand die me lief is of een podcast luisteren. Elke dag minstens een half uurtje even de Drentse bossen in.

November

En zo was daar ineens het virus weer in huize Weltevree. Vorige maand sloop het al zachtjes binnen bij een van de kindjes, toen stilletjes en zonder klachten. Dit keer trof het mijn jongens. Merlijn was flink ziek en had 4 dagen boven de 39 graden koorts. Olivier volgde een paar dagen na hem. Maar gelukkig hebben we Roderick, als volleerd geneesheer week hij niet van de zijde van de zieke jongens en knapten ze gauw weer op.

December

We sloten het jaar af op de Wadden. Eerst met z’n zessen op Ameland en vervolgens nog even met z’n tweetjes naar Terschelling. Een beter begin en einde kan een jaar wat ons betreft niet hebben. Op naar 2022, met hopelijk wat minder virus en veel verbinding, liefde en gezondheid!

Leave a comment
ons

Heilige nachten terugblik in de tussentijd

Al lopend over het uitgestrekte Noordzeestrand, besef ik me dat de kortste dag van 2021 voorbij is. Traag zullen de dagen gaan lengen en laten we de donkerte weer achter ons. Als klein meisje kon deze periode me niet vlug genoeg voorbij gaan en hoopte ik dat de donkere dagen gauw zouden plaatsmaken voor de lichte avonden waarop je na het eten nog kon buitenspelen. Een paar jaar geleden besefte ik dat het leek alsof het inderdaad niet op schoot met de terugkeer van het licht en pakte ik een tabel erbij met de tijden van zonsopkomst en zonsondergang.

Ameland

Tussentijd

In de periode van Eerste Kerstdag tot en met Driekoningen zie je dat het tijdstip waarop de zon opkomt minimaal verandert. Er lijkt soort van tussentijd te zijn ontstaan, een moment waarop het universum haar adem eventjes inhoudt. Volgens natuurvolkeren is tijdens deze mystieke periode de sluier tussen hemel en aarde flinterdun. Een schemerperiode die eigenlijk niet echt bestaat. Op het snijvlak van einde en begin, een mooi moment om te reflecteren. Om terug te kijken naar het afgelopen jaar en te doorvoelen wat je wilt loslaten en wat je mee wil nemen het nieuwe jaar in.

Ameland

Vorig jaar blikte ik tijdens deze periode terug aan de hand van een artikel in de Seizoener. Dit jaar staat in het teken van emoties. Voor elke dag bedacht ik een thema om over te mijmeren. Tijdens deze dag denk ik terug en neem ik het thema gedurende de dag met me mee.
’s Avonds schrijf ik in m’n Heilige Nachten boekje wat er aan gedachten voorbij kwam, als leidraad bedacht ik een aantal vragen om me op weg te helpen.

Ameland

Thema’s per dag

DagThemaReflectie
25 decemberGeduldWelke gebeurtenis in 2021 deed een beroep op mijn geduld?
26 decemberVerdrietWat maakte me verdrietig in 2021?
27 decemberDoorzettingsvermogenWaarin heb ik doorgezet in 2021?
28 decemberMededogenIn welke situatie van 2021 heb ik mededogen getoond?
29 decemberVerbazingWat heeft me verbaasd in 2021?
30 decemberBoosheidWat maakte me boos? Hoe heb ik ruimte gegeven aan deze boosheid?
31 decemberKrachtIn welke gebeurtenis in 2021 ervoer ik kracht?
1 januariVreugdeWat was er vreugdevol in 2021?
2 januari SchaamteWaarvoor schaamde ik me in 2021?
3 januariAngstWat maakte me bang in 2021?
4 januariBerustingWaarin vond ik berusting in 2021?
5 januariLiefdeIn welke gebeurtenissen was er liefde in 2021?

Op Driekoningen sluit ik de periode af. Lees ik nog eens terug wat ik allemaal heb opgeschreven, tijdens deze Heilige Nachten periode en schrijf mijn intenties op voor het komende jaar.

Ameland

Leave a comment
Related posts
Zonnestralen vangen
25 april 2020
De langste wandeling ooit
5 september 2018
Vrije school: Maria Lichtmis, het laatste lichtfeest
3 februari 2018
er op uit, ons

Zonnestralen vangen

Zonnetstralen vangen in Coronatijd

Terwijl de kindjes de laatste energie uit hun lijf lopen en gaafste klimbomen trotseren, dwalen mijn gedachten af naar mijn lieve omaatje. Vandaag is haar verjaardag. Haar 90e maar liefst. Natuurlijk gaan we bloemen en cadeautjes brengen en heel hard voor haar zingen. Op afstand weliswaar. Maar alles in mijn hart schreeuwt, ‘dat wil ik helemaal niet zo!’ Ik wil haar knuffelen, haar kleine lijf tegen het mijne voelen en haar heel stevig vasthouden. Om in haar oor te fluisteren dat ik zo trots op haar ben dat ze het allemaal red in haar eentje, zo kort nadat opa is overleden. Trots omdat ze af en toe een ommetje maakt met haar buurvrouw, die niet zo fit is momenteel. Trots omdat ze snapt hoe de iPad werkt zodat we kunnen Skypen en ik ons nieuwe huis kan laten zien. Trots omdat ze nog steeds zelfstandig woont en elke dag haar eigen maaltje kookt. Trots omdat ze gewoon de allerliefste oma is.

corona, Drenthe,

Rare verjaardag

Wanneer ik ’s avonds in bad lig,  aangestaard word door een klein grijs LEGO mannetje dat stoer staat te zijn op de rand van het bad en een speelgoedautootje onder mijn rechterbil vandaan haal, hoor ik de rustige ademhaling van mijn kindjes. De gebeurtenissen vandaag dwarrelen nog wat na in m’n gedachten. Gewapend met cadeautjes, bloemen tekeningen en gitaar zongen we mijn oma toe vanuit de hal van haar appartement. Tranen van ontroering rolden over haar wangen gevolgd door een vrolijke lach. Zichtbaar genoot ze van de klanken die het halletje vulden met muziek. De cadeautjes legden we in het midden van de hal, gingen terug naar onze plek en wachtten tot oma haar pakjes had uitgepakt. Het natuurlijke moment om iemand te knuffelen bleef uit, want we zijn zuinig op ons lieve omaatje. Maar wat was het moeilijk. 

corona, sunset, zonnestralen

Duivels dilemma

Soms vraag ik me stiekem af wat er op haar leeftijd erger is. Na 60 jaar huwelijk alleen door deze tijd moeten, afgezonderd van de buitenwereld en zonder bezoekjes van geliefden of elkaar wel zien met het risico om Corona te krijgen en na een mooi leven van 90 jaar sterven.  Een duivels dilemma natuurlijk, een keuze die niemand kan maken.
Laten we hopen dat het warmere drogere weer in combinatie met de resultaten van de maatregelen zijn vruchten gaan afwerpen zodat we gauw allemaal weer onze geliefden kunnen vasthouden en heel lang kunnen knuffelen. 

Leave a comment
Related posts
Heilige nachten terugblik in de tussentijd
25 december 2021
De langste wandeling ooit
5 september 2018
De Onlanden, waterberging en natuurgebied
28 januari 2018
ons

Verhuisd!

Jaaaaa, hallo! Daar zijn we weer! Sjonge jonge, twee maanden geleden sinds mijn laatste blog. We zijn weer in de lucht!
Inmiddels heeft een groot deel van de spullen een plekje gevonden en is er flink geklust.

Huis

Wat we dan zoal deden in de afgelopen maand? Naast de gebruikelijke dingen zoals schoonmaken en sauzen, deden de Wouter en de klus-meneren het grote werk. Al het enkel glas werd vervangen voor dubbel glas, er werd een nieuwe pui geplaatst in de woonkamer en eentje in de bijkeuken. Van een grote slaapkamer werden er twee gemaakt, inclusief nieuwe zolder. We begonnen met het isoleren van de bovenverdieping. De dakkapel werd vervangen en er werden drie nieuwe radiatoren geplaatst.

Wat een verschil!

Nu waren we natuurlijk wel een beetje verwend. We gingen namelijk van een tussenwoning uit de jaren 90 naar een huis uit de jaren 70.
Dat was wel te merken qua temperatuur. We hebben vaak gedacht aan het oude dametje dat hier heeft gewoond. Want. Wat. Was. Het. Koud!
In de bijkeuken was het vorige week 7 graden. Overdag. Vandaag is de laatste radiator aangesloten. Zo fijn, een warm huis.
We zijn nog lang niet klaar hoor, het is echt een ‘meer jaren project’. Maar voor wat we nu gaan aanpakken hebben we al een groot deel achter de rug.
Ja, en dan gaat het een beetje kriebelen. Het is tenslotte al januari. Kijk, maar eens mee.
Daar achter dat hekje…

Dorpsstraat 35 9

Ligt dit: 200 m2 moestuin to be.

moestuin

Hier was het onder andere om te doen hè, die hele verhuizing.
Van een moestuin in de stad, naar het echte werk. Dus. Gelukkig is het nog maar januari.
En zijn er heel veel leuke boeken, zoals deze, van die leuke Belgische Madame.

14 Comments
ons

Duurt lang

Bos 1

Hè, hè, eindelijk is het november! Over 1 maand krijgen we de sleutel van ons nieuwe huis.
Eindelijk! Sinds juni kan de tijd ons niet snel genoeg gaan. En staan we te popelen om de spullen in te pakken en naar het platteland te vertrekken.
Maar ja, vijf maanden tussen de dozen zitten is natuurlijk niet echt een optie. Gewoon geduld hebben dus… Dus stopten we de eerste
maanden onze kop een beetje in het zand. Verhuizen? Huh? Oh, jaaa, dat duurt nog zoooooo lang. Dat komt straks wel.

En zie daar, de tijd verstrijkt helemaal vanzelf. Nu wordt het dan eindelijk tijd om ons eens serieus met de verhuizing bezig te gaan houden. De eerste dozen zijn ingepakt en staan, ja echt, op zolder. Nou ja, bijna op zolder dan. Niet de meest handige plek. Vooral ook niet handig om spullen eerst naar boven te slepen die over een maand weer naar beneden moeten, maar goed. Zo blijft het beneden nog een beetje gezellig. Het houdt ons in beweging zullen we maar zeggen.
De aannemer en stukadoor zijn geregeld, de kozijnen uitgezocht en mooie plaatjes ‘pinnen’ is nog steeds een dagelijkse bezigheid. Dat verbouwen doen we, waar mogelijk het liefst ook een beetje duurzaam. Op onze zoektocht naar informatie over duurzaam verbouwen kwamen we een erg leuke BBC-serie tegen, It’s not easy being Green . Een ouwetje, echter mag dat de pret niet drukken want alle seizoenen zijn op you tube nog te zien. Kijk, zo komen we de tijd wel door!

Nou vooruit, nog een voordeel van het vijf maanden wachten is toch wel dat we genoeg tijd hebben om lekker van de herfst te genieten. Want wat is het mooi buiten!! Een paar weken geleden namen we Olivier en loopfiets – want wat is er nou leuker dan crossen door de bossen? – mee om de omgeving te verkennen. Bij elke heuvel werd er geroepen hoe jammer het wel niet was dat Merlijn dit niet kon zien. Hoog tijd om nog een keer een rondje Zeegser Duinen te doen. Wederom met fietsjes uiteraard. Die heuvels moesten door grote broer worden uitgeprobeerd. Terwijl de jongens in elke boom klommen die we tegen kwamen en de afstand die we liepen ongeveer twee keer aflegden – Mama, mogen we nog een keer van die hoge heuvel?! – genoten wij dubbel. Van de herfst en van de keuze om naar een plek vlakbij de natuur te verhuizen.

Bos 4

Bos 5

Bos 3

Bos 6

Bos 2

Bos 7

Bos 8

Bos 9

Bos 10

4 Comments
Related posts
Tover je tuin om tot een bijenbuffet
28 maart 2018
Een kabouterhuisje op de Veluwe
22 november 2017
Wij gaan naast de kabouters wonen
29 september 2015
ons

Op het Brabantse platteland

Gezegend met twee vroege vogeltjes werden we wakker voor de zon op was.
Ik zette de jongens met een ontbijtje aan tafel en snelde in m’n pyjama naar buiten om dit plaatje te maken.
Helemaal stil was het, op het geluid van een enkele auto in de verte na. De hond kwam nieuwsgierig kijken en liep gezellig een rondje met me mee.
Fijn om weer even op het Brabantse platteland te zijn!

Bij opa 1

We vonden walnoten onder de boom, raapten verse eitjes in het kippenhok en probeerden met de jonge katjes te knuffelen.
Maakten met tante Mies een vette schans voor de crossfietsen. En je fiets afspuiten in de paardenstal, hoe cool is dat?
Dat opa in het dagelijks leven iets heel anders doet zegt onze kleuters nog helemaal niets. Voor hun is opa boer.
Hij woont immers op een boerderij en heeft dieren. Ja, dan ben je dus gewoon boer. Zo simpel is het .
Heerlijk toch?

Bij opa 10

Bij opa 2

Bij opa 4

Bij opa 5

Bij opa 3

Bij opa 6

Bij opa 9

Bij opa 7

Bij opa 8

4 Comments
Related posts
ons

Wij gaan naast de kabouters wonen

Zoutepopcorn Kinderfotograaf

Nu alles officieel en getekend is kan ik het eindelijk zeggen… We gaan verhuizen!
Binnen 1,5 week was ons fijne huis verkocht. Dat was snel!
We kochten een ander fijn huis in een dorpje. En gaan van Groningen naar Drenthe. Van stad naar platteland.

Zeegser Duinen 1
‘Kijk! Daar wonen de kabouters, mama.’

Over twee maanden krijgen we de sleutel, dus hebben we alle tijd om alles rustig voor te bereiden.
Afgelopen weekend namen we Pepper en Olivier mee om alvast de omgeving te verkennen.
De omgeving, die werd alvast goedgekeurd door beide heren.
Hoe kan het ook anders, want wie wil er nou niet naast kabouters wonen?!

Zeegser Duinen 2

Zeegser Duinen (1)

Zeg, die kabouters? Die staan er toch om bekend dat ze harde werkers zijn en goed kunnen klussen enzo?
Mooi! Want er moet nog wel het nodige gebeuren. We kochten namelijk een eh… klushuis.
Kozijnen vervangen, isoleren, keuken, badkamer, dat soort dingetjes. Dat valt toch best mee…
Maarrrrr na het verbouwen komt natuurlijk het leukste deel.
Er wordt hier momenteel wat af ‘ge-pint’.
Heerlijk die voorpret. Kijk je even mee?

Follow Zoutepopcorn’s board Kitchen on Pinterest.

Zeegser Duinen 4

Zeegser Duinen 3

Nog twee maanden. We zoeken uit en ruimen op. Wat gaat mee en wat mag weg? We nemen afscheid van een heel fijn plekje.
Het huis vanuit waar we zijn getrouwd en waar de jongens zijn geboren. De fijne buren, vriendjes te over om mee te spelen.
*Zucht* Ok ok, ik zal niet sentimenteel gaan worden. We gaan tenslotte niet naar de andere kant van de wereld. Integendeel, het is maar 17 km verderop.

Zeegser Duinen 5

Zeegser Duinen 6

2 Comments
Related posts
Duurt lang
3 november 2015