ons

2021 Lekker en een beetje grillig

Heer Roderick

Het is zacht buiten, mijn sjaal kriebelt door de warmte en maakt dat ik m’n jas uittrek, terwijl ik door het bos wandel. Met zonder jas op oudjaarsdag, terwijl vorige week de snijdend koude wind nog langs mijn wangen striemde en de buitenthermometer – 8 aangaf. Grillig voelt het. Terugkijkend op afgelopen jaar komt een zelfde soort gevoel naar boven. Lekker en een beetje grillig. We begonnen het jaar net als we het jaar nu afsluiten, in lockdown en op de Wadden.

Januari

In januari vond Merlijn het allemaal maar stom. Stom thuisonderwijs, stomme thuisjufmoeder, oftewel k*tcorona. Hij miste z’n vrienden van school en wilde dolgraag gewoon kunnen voetballen. Olivier fietste er een stuk lekkerder doorheen. Onze kleine huismus vond het allemaal prima. We waren toch gewoon lekker thuis met z’n allen, niks mis mee wat hem betreft.

Februari

In februari waren we allemaal zo klaar met het thuiszitten dat we ons boeltje oppakten, de fietsen achterin de bus gooiden en we met de hele bende naar Ameland vertrokken. Het door ons allen zo geliefde Wad bleek de perfecte uitvalsbasis om even alles los te laten. Zolang er WiFi is kan je naar school en naar je werk. Na een weekje uitwaaien verscheen koning Winter en togen we in een sneeuwstorm weer huiswaarts. De scholen gingen weer open en we stapten na jaren weer op de schaats.

Maart

Aan het begin van de lente werd het vermoeden dat we onze leefomgeving deelden met nieuwe bewoners bevestigd. Avond na avond togen we vol verwachting naar de ‘beverbrug’. Ons geduld werd danig op de proef gesteld, pas aan het einde van de zomer hebben we ze daadwerkelijk ontmoet. Het was het wachten meer dan waard, zo bijzonder om in de schemering de bevers te zien zwemmen.

April

De lengende dagen maken weer ruimte voor wandelingen in de avondzon.

Mei

De maand waarin we twee verjaardagen vieren. Echter het allergrootste cadeau voor iedereen hier in huis was dit mannetje. Heer Roderick, hoe kan het ook anders.

Juni

Het jaar kabbelt rustig voort, met hier en daar een hobbel en een stroomversnelling. Gelukkig kon het Olympisch kamp van klas 5, zij het in een wat afgeslankte vorm toch door gaan, net als de Ambachtendag van klas 4. Olivier en zijn klasgenoten, smeden een speerpunt van ijzer, goten met tin de hamer van Thor en kookten een middagmaal op open vuur.

Juli

De zomer stond in het teken van een groots avontuur. Met z’n zessen gingen we op wandelvakantie. Alle spullen in een backpack, zoals een slak zijn huisje draagt, op onze rug. Drie tenten, zes matjes, zes slaapzakken, 1 extra set kleding, 1 boek per persoon en de benodigde kookspullen. Vlak na de overstromingen, liepen we 50 km door het prachtige Limburgse heuvellandschap.

Augustus

Met mijn jongens ging ik als extra vakantietje een paar nachten naar onze aller lievelings. Camping de Roos in Beerze. Elk jaar keren we weer even terug naar deze magisch mooie plek.

September

Yoga met Roderick & Adriene.

Oktober

Lopen, lopen, lopen. M’n hoofd leeg lopen, even bellen met iemand die me lief is of een podcast luisteren. Elke dag minstens een half uurtje even de Drentse bossen in.

November

En zo was daar ineens het virus weer in huize Weltevree. Vorige maand sloop het al zachtjes binnen bij een van de kindjes, toen stilletjes en zonder klachten. Dit keer trof het mijn jongens. Merlijn was flink ziek en had 4 dagen boven de 39 graden koorts. Olivier volgde een paar dagen na hem. Maar gelukkig hebben we Roderick, als volleerd geneesheer week hij niet van de zijde van de zieke jongens en knapten ze gauw weer op.

December

We sloten het jaar af op de Wadden. Eerst met z’n zessen op Ameland en vervolgens nog even met z’n tweetjes naar Terschelling. Een beter begin en einde kan een jaar wat ons betreft niet hebben. Op naar 2022, met hopelijk wat minder virus en veel verbinding, liefde en gezondheid!

Leave a comment
ons

Heilige nachten terugblik in de tussentijd

Al lopend over het uitgestrekte Noordzeestrand, besef ik me dat de kortste dag van 2021 voorbij is. Traag zullen de dagen gaan lengen en laten we de donkerte weer achter ons. Als klein meisje kon deze periode me niet vlug genoeg voorbij gaan en hoopte ik dat de donkere dagen gauw zouden plaatsmaken voor de lichte avonden waarop je na het eten nog kon buitenspelen. Een paar jaar geleden besefte ik dat het leek alsof het inderdaad niet op schoot met de terugkeer van het licht en pakte ik een tabel erbij met de tijden van zonsopkomst en zonsondergang.

Ameland

Tussentijd

In de periode van Eerste Kerstdag tot en met Driekoningen zie je dat het tijdstip waarop de zon opkomt minimaal verandert. Er lijkt soort van tussentijd te zijn ontstaan, een moment waarop het universum haar adem eventjes inhoudt. Volgens natuurvolkeren is tijdens deze mystieke periode de sluier tussen hemel en aarde flinterdun. Een schemerperiode die eigenlijk niet echt bestaat. Op het snijvlak van einde en begin, een mooi moment om te reflecteren. Om terug te kijken naar het afgelopen jaar en te doorvoelen wat je wilt loslaten en wat je mee wil nemen het nieuwe jaar in.

Ameland

Vorig jaar blikte ik tijdens deze periode terug aan de hand van een artikel in de Seizoener. Dit jaar staat in het teken van emoties. Voor elke dag bedacht ik een thema om over te mijmeren. Tijdens deze dag denk ik terug en neem ik het thema gedurende de dag met me mee.
’s Avonds schrijf ik in m’n Heilige Nachten boekje wat er aan gedachten voorbij kwam, als leidraad bedacht ik een aantal vragen om me op weg te helpen.

Ameland

Thema’s per dag

DagThemaReflectie
25 decemberGeduldWelke gebeurtenis in 2021 deed een beroep op mijn geduld?
26 decemberVerdrietWat maakte me verdrietig in 2021?
27 decemberDoorzettingsvermogenWaarin heb ik doorgezet in 2021?
28 decemberMededogenIn welke situatie van 2021 heb ik mededogen getoond?
29 decemberVerbazingWat heeft me verbaasd in 2021?
30 decemberBoosheidWat maakte me boos? Hoe heb ik ruimte gegeven aan deze boosheid?
31 decemberKrachtIn welke gebeurtenis in 2021 ervoer ik kracht?
1 januariVreugdeWat was er vreugdevol in 2021?
2 januari SchaamteWaarvoor schaamde ik me in 2021?
3 januariAngstWat maakte me bang in 2021?
4 januariBerustingWaarin vond ik berusting in 2021?
5 januariLiefdeIn welke gebeurtenissen was er liefde in 2021?

Op Driekoningen sluit ik de periode af. Lees ik nog eens terug wat ik allemaal heb opgeschreven, tijdens deze Heilige Nachten periode en schrijf mijn intenties op voor het komende jaar.

Ameland

Leave a comment
Related posts
Zonnestralen vangen
25 april 2020
De langste wandeling ooit
5 september 2018
Vrije school: Maria Lichtmis, het laatste lichtfeest
3 februari 2018
lezen

Schemerwerelden om in te verdwijnselen

Als twee kleine bolletjes liggen ze opgekruld tegen me aan. Aan elke zij een zoon. Ik mag, nee ik moet in het midden van de mannen. Het voorrecht van een jongensmoeder, een voorrecht dat ik elke dag koester. Bijna twaalf en tien zijn ze en nog steeds is het voorleesmoment een van de fijnste momenten van de dag. Met z’n drieën in het grote bed, lekker weggekropen onder de wollen dekens, klaar om te verdwijnselen in een mooi verhaal.

Schemerwerelden

De waarde van sprookjes en volksverhalen

Sprookjes en vertellingen zijn misschien wel de meeste waardevolle verhalen om voor te lezen. In sprookjes krijgen we de boodschap dat strijd en tegenslagen onvermijdelijk zijn, dat ze onderdeel zijn van het leven en er gewoon bij horen. In een wereld waarin alles maakbaar lijkt als je maar hard genoeg je best doet, mag best een beetje realiteitszin worden gebracht. Realiteitszin door een sprookje, dat klinkt vreemd hè? Naast tegenslagen komen in vertellingen ook waarden als moed en eerlijkheid aan de orde. Waarden die ik graag aan mijn jongens mee geef. Sprookjes spreken tot je hart, zijn beeldend, laten ruimte voor je eigen invulling en ook niet onbelangrijk voor groter wordende mannen. Ze kunnen best lekker spannend zijn.

Schemerwerelden

Magische en mysterieuze Schemerwerelden

De groene omslag met daarop een ridder die te paard het donkere woud in trekt spreekt direct tot de verbeelding.
Schemerwerelden bevat maar liefst vijftig verhalen, onderverdeeld in zes categorieën, waaronder Elfen & Gnomen, Liefde, Listen & Vrolijke streken en Mysterie & Magie, nodigen je uit om mee op avontuur te gaan. Achterin het boek is een apart hoofdstuk opgenomen over de herkomst van de verhalen die zich allemaal afspelen in Groot Brittanie en Ierland. Kevin Crossley-Holland, een geliefd vertaler, dichter en kinderboekauteur vertelt van elke legende de herkomst en hoe hij het verhaal hervertelt. De bekroonde Briste illustrator Frances Castle maakte de tekeningen voor het boek. Ze laat zich in haar werk inspireren door stripboeken, vintage zwart-wit boekillustraties en vroegtwintigste-eeuwse prenten.

2 Comments
Related posts
Ik wou dat ik een vogel was, een gedicht voor elke dag
10 oktober 2021
Het verborgen leven van bomen voor kinderen
29 oktober 2018
Ons mooie voedselboek
12 juli 2018
lezen

Ik wou dat ik een vogel was, een gedicht voor elke dag

poezie

Omdat taal belangrijk is.
Omdat we boekenwurmen zijn en van schrijfsels houden.
Omdat het boek zo mooi staat op het plankje in de kast.
Omdat de illustraties zo kleurrijk en passend zijn.
Omdat het zo leuk is om elkaar elke dag een gedichtje voor te lezen.
Omdat er gedichten van bekende en onbekende dichters in staan.

gedichten

Het boek Ik wou dat ik een vogel was staat al ruim een jaar bij ons in de kast. Terwijl we nog wat na doezelen van een lange nacht slaap en onze broodtrommels voor de komende schooldag vullen aan de ontbijttafel, leest een van de kinderen een gedicht voor. Met een gedicht voor elke dag, neemt het boek ons mee langs de seizoenen van het jaar.

poezie

kinderboek

Leave a comment
Related posts
Schemerwerelden om in te verdwijnselen
13 oktober 2021
Het verborgen leven van bomen voor kinderen
29 oktober 2018
Ons mooie voedselboek
12 juli 2018
er op uit, ons

Zonnestralen vangen

Zonnetstralen vangen in Coronatijd

Terwijl de kindjes de laatste energie uit hun lijf lopen en gaafste klimbomen trotseren, dwalen mijn gedachten af naar mijn lieve omaatje. Vandaag is haar verjaardag. Haar 90e maar liefst. Natuurlijk gaan we bloemen en cadeautjes brengen en heel hard voor haar zingen. Op afstand weliswaar. Maar alles in mijn hart schreeuwt, ‘dat wil ik helemaal niet zo!’ Ik wil haar knuffelen, haar kleine lijf tegen het mijne voelen en haar heel stevig vasthouden. Om in haar oor te fluisteren dat ik zo trots op haar ben dat ze het allemaal red in haar eentje, zo kort nadat opa is overleden. Trots omdat ze af en toe een ommetje maakt met haar buurvrouw, die niet zo fit is momenteel. Trots omdat ze snapt hoe de iPad werkt zodat we kunnen Skypen en ik ons nieuwe huis kan laten zien. Trots omdat ze nog steeds zelfstandig woont en elke dag haar eigen maaltje kookt. Trots omdat ze gewoon de allerliefste oma is.

corona, Drenthe,

Rare verjaardag

Wanneer ik ’s avonds in bad lig,  aangestaard word door een klein grijs LEGO mannetje dat stoer staat te zijn op de rand van het bad en een speelgoedautootje onder mijn rechterbil vandaan haal, hoor ik de rustige ademhaling van mijn kindjes. De gebeurtenissen vandaag dwarrelen nog wat na in m’n gedachten. Gewapend met cadeautjes, bloemen tekeningen en gitaar zongen we mijn oma toe vanuit de hal van haar appartement. Tranen van ontroering rolden over haar wangen gevolgd door een vrolijke lach. Zichtbaar genoot ze van de klanken die het halletje vulden met muziek. De cadeautjes legden we in het midden van de hal, gingen terug naar onze plek en wachtten tot oma haar pakjes had uitgepakt. Het natuurlijke moment om iemand te knuffelen bleef uit, want we zijn zuinig op ons lieve omaatje. Maar wat was het moeilijk. 

corona, sunset, zonnestralen

Duivels dilemma

Soms vraag ik me stiekem af wat er op haar leeftijd erger is. Na 60 jaar huwelijk alleen door deze tijd moeten, afgezonderd van de buitenwereld en zonder bezoekjes van geliefden of elkaar wel zien met het risico om Corona te krijgen en na een mooi leven van 90 jaar sterven.  Een duivels dilemma natuurlijk, een keuze die niemand kan maken.
Laten we hopen dat het warmere drogere weer in combinatie met de resultaten van de maatregelen zijn vruchten gaan afwerpen zodat we gauw allemaal weer onze geliefden kunnen vasthouden en heel lang kunnen knuffelen. 

Leave a comment
Related posts
Heilige nachten terugblik in de tussentijd
25 december 2021
De langste wandeling ooit
5 september 2018
De Onlanden, waterberging en natuurgebied
28 januari 2018
lezen

Het verborgen leven van bomen voor kinderen

Het verborgen leven van bomen

Het verborgen leven van bomen voor kinderen neemt je mee op ontdekkingsreis door het bos.  Het is het meest gelezen natuurboek hier in huis. Vorig jaar kreeg Merlijn heemkunde op school. Vanaf de eerste les was het zijn lievelingsvak en sindsdien weet hij zeker dat hij later boswachter wil worden. Dit boek was dan ook een schot in de roos voor onze heemkundefan. Het wordt regelmatig uit de kast gepakt om even wat op te zoeken. Als we naar het bos gaan voor een fijne wandeling, gaat het steevast mee. Niet in de rugtas, daar is het wat te groot voor, maar op de achterbank wordt al driftig gelezen en worden feitjes verzameld die we later tijdens het wandelen weer terug horen.

varen bos herfst

De schrijvende boswachter

Peter Wohlleben werkte ruim 25 jaar als boswachter in Duitsland. Naarmate hij meer kennis kreeg over het bos stond hij niet meer achter de huidige manier van bosbeheer en nam hij ontslag. Nu onderhoudt hij als zelfstandig boswachter zijn bos. Het zware werk wordt niet meer gedaan door machines, maar door paarden. Zo blijft de grond goed los en dat komt het bodemleven ten goede. Sinds Peter Wohlleben zijn bos beheert op een natuurlijke manier is hij erover gaan schrijven. Hij schreef al meerdere boeken over de natuur voor volwassenen, zijn laatste boek schreef hij speciaal voor kinderen.  Zelf las ik al eens ‘Het verborgen leven van bomen‘ en was verbaasd over de kennis die Peter Wohlleben heeft. Hij kijkt met veel respect naar de natuur en vertelt er prachtig over.

varenkinderboek

Bomen groeien beter als er wolven in de buurt zijn.

Het kinderboek bevat dezelfde informatie als het boek voor volwassenen, maar dan precies op maat voor kinderen. Leuke weetjes worden afgewisseld met proefjes die je samen in het bos kunt doen en quizvragen over de behandelde onderwerpen. Het boek bevat 128 pagina’s en is in onderverdeeld in twaalf hoofdstukken. Niet alleen de verschillende bomen komen aan bod, ook de dieren die in het bos leven en paddenstoelen, de geheime boodschappers van het woud worden besproken. Zo weten we nu dat bomen ook slapen ’s nachts, waarom naaldbomen hun blaadjes niet laten vallen, hoe je kan zien dat er reeën in de buurt zijn geweest en waarom bomen beter groeien als er wolven in de buurt zijn.

Herfst eikkinderboeken

Musthave voor natuurfans en boswandelaars

Wat mij betreft is dit boek een must have voor in iedere kinderboekenkast. Vanaf een jaar of 8 is het boek goed zelf te lezen, samen lezen kan al vanaf een jaar of vijf. Tekst, foto’s en tekeningen worden met elkaar afgewisseld en maken het voor kinderen een prettig te lezen boek. Niets mooier dan lezen over de natuur, behalve zelf naar buiten gaan uiteraard.

Hebben jullie al een fijne herfstwandeling gemaakt?

herfst bos

4 Comments
Related posts
Schemerwerelden om in te verdwijnselen
13 oktober 2021
Ik wou dat ik een vogel was, een gedicht voor elke dag
10 oktober 2021
Ons mooie voedselboek
12 juli 2018
er op uit

De langste wandeling ooit

Vakwerkhuis Zuid Limburg

Wandelen, ik heb er iets mee. Heerlijk is het om al lopende de omgeving te verkennen, om je heen te kijken en te
genieten van al het moois dat je ziet. In de zomervakantie zijn we een paar weken naar Zuid Limburg geweest. We
hadden ons voorgenomen om veel te wandelen in de Limburgse heuvels, ware het niet dat we precies de hittegolf
troffen. Op het moment dat er een kleine dip in de temperatuur zat, zagen we onze kans schoon en zochten een
wandeling uit. De jongens hebben inmiddels beiden met succes een keer de avondvierdaagse gelopen, dus het
aantal kilometers kan zo langzamerhand best wat omhoog.

Geul

Wandeling gezocht

In de app Natuurroutes, van Natuurmonumenten, kan je op locatie een wandelroute uitkiezen. Zo kozen wij
voor de route ‘Dwars door het Geuldal’, een route van 6 km lang. Goed te doen voor de korte beentjes,
en lang genoeg om een ochtend mee te kunnen vullen. De rugzakken met drinken en wat lekkers gingen op
en zo trokken we het Limburgse heuvelland in. Het leuke van het wandelen met een route is dat de jongens
de taak hebben om aan te geven welke kant we op moeten. Dat kan natuurlijk ook prima met een kaart, maar de
telefoon van mama daarvoor gebruiken is natuurlijk nog veel leuker. Vooral omdat ze normaal gesproken een uur
per dag mogen besteden achter een scherm. En dat is volgens de heren natuurlijk veel te weinig.

Geuldal

We liepen dwars door de weilanden, die we konden betreden door kleine krakende hekjes open te doen.
Tussen de koeien die druk doende waren om met hun staarten de vliegen weg te jagen. Langs de rivier de Geul,
waar we even konden uitrusten op een boomstam en door een fruitboomgaard met heuse watermolen.

Geuldal

In het witte huisje tussen de heuvels, daar wilden we allemaal wel wonen. Wat een mooi plekje!

Zuid Limburg

De laatste meters

Naarmate de tijd verstreek werd, trokken de wolken weg en kwam de warmte terug. Trots op de afgelegde afstand, onze
langste wandeling ooit! En moe maar zeer voldaan kwamen we bij het eindpunt, waarna we onszelf natuurlijk trakteerden
op een een koud drankje op het terras in Epen. Wat is het Zuid Limburgse heuvellandschap mooi!

6 Comments
Related posts
Heilige nachten terugblik in de tussentijd
25 december 2021
Zonnestralen vangen
25 april 2020
De Onlanden, waterberging en natuurgebied
28 januari 2018